ပ်ိဳပ်ိဳ အိုအို တို႕ အိမ္ေထာင္မျပဳခင္ ဖတ္ရူသင့္တဲ့ မွတ္စု အပုိင္း (၁)

ကြ်န္မရဲ႕ အမ်ိဳးသားက ကုမၸဏီတစ္ခုမွာ ရာထူးခပ္ႀကီးႀကီးနဲ႕ လုပ္ကိုင္ေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ျပီး ၊ သူဟာ အျမဲတမ္း အလုပ္ကိစၥနဲ႕ႏိုင္ငံျခားကို မၾကာခဏသြားေလ့ရွိပါတယ္။

ရန္ကုန္မွာရွိေနတဲ့ ေန႕ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာလည္း ညတိုင္းလိုလို ဧည့္ခံပြဲေတြနဲ႕ အလုပ္ရႈပ္ေနတတ္ပါတယ္။

ကြ်န္မတို႕ အိမ္ေတာင္က်ခဲ့တာ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္မွာ ကြ်န္မတို႕မွာ သားေလးတစ္ေယာက္ ရလာျပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာ အမ်ိဳးသားရဲ႕ အလုပ္က အိမ္ေထာင္က်ခါစထက္ ပိုမ်ားလာပါတယ္။

ကြ်န္မလည္း အလုပ္အသစ္တစ္ခ ုေျပာင္းလုိက္ျပီးတဲ့ေနာက္ အရင္ထက္ အလုပ္ပိုရႈပ္လာျပီး မနက္တိုင္း ၇နာရီခြဲ အေရာက္ သြားရပါတယ္။

မိခင္ လက္သစ္ျဖစ္တဲ့ ကြ်န္မဟာ ခုမွ ရလာတဲ့ သားဦးကို ဘယ္လုိ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ရမယ္ဆိုတာ မသိခဲ့ပါဘူး။

ညဥ့္နက္ႏုိ႕ဆာလုိ႕ ထေအာ္လုိ႕ ထထ တုိက္ရတာရယ္ ၊ မနက္မိုးလင္း သားေလးရူးရူးေပါက္ခ်လုိ႕ ေသး၀တ္ထလဲရတာရယ္၊ ကြ်န္မရဲ႕ အလုပ္အသစ္ကေပးတဲ့ ဖိအားေတြေၾကာင့္ ညတိုင္းလုိလုိ အိပ္မေပ်ာ္ခဲ့ရပါဘူး။

ဒါေပမဲ့ ကြ်န္မရဲ႕ အမ်ိဳးသားကေတာ့ ပံုမွန္ရံုးတက္ မပ်က္ခဲ့ရပါဘူး။ ကြ်န္မပုခံုးေပၚမွာ က်ေရာက္လာတဲ့ သားေလးရဲ႕ တာ၀န္ရယ္ ညဥ္႕နက္သန္းေခါင္

ကေလးငိုလို႕ ႏို႕တုိက္ရင္း ညစာစားပြဲကေန ျပန္လာတဲ့ေယာက်ာ္းအတြက္ သူအ၀တ္လဲဖို႕ ေရခ်ိဳးဖုိ႕ အဆာေျပစားဖုိ႕ျပင္ခဲ့ရပါတယ္။

သားေလး ေလးလအရြယ္ေရာက္ေတာ့ အမ်ိဳးသားဟာ အေမရိကန္မွာ သင္တန္းတက္ဖုိ႕ အေျခအေန တစ္ခုဖန္လာခဲ့ပါတယ္။ အခြင့္ေရးေကာင္းတစ္ခုျဖစ္ေနေပမဲ့ ကြ်န္မသူ႕ကို လက္လႊတ္ခုိင္းခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီအတြက္ ကြ်န္မတို႕ေတြ အတိုက္အခံျဖစ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ကြ်န္မေမွ်ာ္လင့္တာက ဒီအေတာအတြင္း အရမ္းပင္ပန္းေနတဲ့ ကြ်န္မကို သူအေဖၚလုပ္ေပးတာလုိခ်င္မိပါတယ္။ ကြ်န္မ တကယ္ကိုလည္း ပင္ပန္းပါတယ္။

လသားကေလးရယ္ ခုမွ ေျပာင္းလုိက္တဲ့ အလုပ္အသစ္ရယ္ေၾကာင့္ ကြ်န္မမွာဖိအားပိုလာခဲ့ပါတယ္ ။ ဒီ ၄ လေလာက္အတြင္း ကြ်န္မလည္း တ၀က္ေလာက္ပိန္က်သြားခဲ့ပါတယ္။

အလုပ္မလုပ္လုိ႕လည္းမျဖစ္တဲ့အတြက္ ကြ်န္မအလုပ္ကိုလည္း မထြက္ႏုိင္ခဲ့သလုိ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံမိသားစုေကာင္းလည္း မရွိေနတဲ့အတြက္ သားေလးတာ၀န္ဟာလည္း ကြ်န္မပုခံုးေပၚ လံုးလုံုးက်ေရာက္ေနခဲ့ပါတယ္။

ဒီလိုအခြင့္ေရးကို စြန္႕လႊတ္ဖုိ႕ ေျပာလုိက္တဲ့အတြက္ သူကြ်န္မကို အျပစ္တင္ခဲ့ပါတယ္ ။ ကြ်န္မဟာ သူ႕တက္လမ္းကိုပိတ္ပင္တဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္ဆိုျပီး စိတ္ဆိုးမာန္ဆိုးနဲ႕ ေအာ္ဟစ္ခဲ့တယ္။

ကြ်န္မတစ္ေယာက္တည္း မနက္ အလုပ္မသြားခင္ သားေလးကို ထိန္းေပးတဲ့ နာနီအိမ္ကိုပို႕ရျပီး ညေနရံုးဆင္းရင္ ၀င္ႀကိဳတာကလည္း ကြ်န္မပါပဲ။

အိမ္ျပန္ေရာက္လုိ႕ ကေလးေ၀ရာ ေ၀စၥလုပ္ေပးရ တာလည္း ကြ်န္မပါပဲ။ အိမ္ေထာင္ထိန္းသိမ္းရတာလည္း ကြ်န္မပါပဲ။ မီတာေဆာင္ဖုိ႕ စီစဥ္ရတာလည္း ကြ်န္မပါပဲ။

ကြ်န္မ တကယ္ကို ပင္ပန္းေနပါျပီ။ ဒါေပမဲ့ သူစီစဥ္ထားတဲ့ ခရီးစဥ္ကို သူထြက္သြားခဲ့ပါတယ္။

တစ္လၾကာလုိ႕ျပန္လာတဲ့အခါမွာလည္း တစ္ဆင့္ျမင့္တဲ့ ရာထူးတစ္ခုလည္း သူတိုးခဲ့ပါတယ္ ။ ဒီလုိဆိုေတာ့လည္း ကြ်န္မေယာက်ာ္းေအာင္ျမင္မႈအေပၚ

ကြ်န္မ ပီတိျဖစ္မိပါတယ္။ ပင္ပန္းတာေတြေတာင္ ဘယ္နားေရာက္မွန္းမသိ ေပ်ာက္သြားခဲ့ပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ ဒီတေလွ်ာက္လံုး ကြ်န္မရဲ႕ က်န္းမာေရးဟာ တျဖည္းျဖည္းဆိုးရြားလာခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးကြ်န္မ ဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခု ခ်လုိက္ပါတယ္။ ကြ်န္မနဲ႕တူတူ

ကေလးတာ၀န္ကို တူတူယူဖုိ႕ ရယ္ ညဘက္တိုင္းအိပ္မေပ်ာ္တဲ့ ကြ်န္မ ေကာင္းေကာင္းအိပ္ေပ်ာ္ဖုိ႕ အတြက္ ကေလးၾကည့္ဖုိ႕ အတြက္ေပါ့။

ပထမေတာ့ သူ႕မွာ အလုပ္ေတြ ရႈပ္ရတာကတစ္မ်ိဳး ညအျပန္ လူမႈေရးကိစၥေတြ သြားရတာတမ်ိဳးဆိုျပီး ညည္းယူေပမဲ့ ေနာက္ဆံုးေတာ့သူလည္း

သေဘာတူပါတယ္။ သားေလးကို တစ္လ ကြ်န္မနဲ႕တူတူကူၾကည့္ေပးပါမယ္တဲ့။ ဒီတစ္လတြင္း ဧည့္ခံပြဲေတြလည္း မသြားေတာ့ပါဘူးတဲ့။

ကြ်န္မအနည္းငယ္ သက္သာရာ ရသြားတာေပ့ါ။

ဒီလုိနဲ႕ ၁၅ရက္ေလာက္ ေက်ာ္လာခဲ့တဲ့ တစ္ေန႕မွာ မနက္မိုးလင္းေတာ့ ကြ်န္မေယာက်ာ္း ကုတင္စြန္းမွာ ငူငူႀကီး ထုိင္ေနတာကိုေတြ႕လုိက္ရပါတယ္။

သူ႕ပံုစံက ခုမွ ႏိုးလာတဲ့ပံဳေတာ့မဟုတ္ပါဘူး ဒါမွမဟုတ္ တစ္ညလံုး မအိပ္ရေသးတဲ့ပံုလားေတာ့ မသိပါဘူး။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ သူက

“ မိန္းမ မင္းဒီ ႏွစ္၀က္ေလာက္အတြင္း ဒီကေလးတစ္ေယာက္ကို ဘယ္လိုမ်ား ၾကည့္ခဲ့တာလဲ ၊ ဒီလုိပဲ ညတိုင္း ေမွးလုိက္ ႏိုးလုိက္နဲ႕ ပဲလားကြာ “ တဲ့။

ကြန္မလည္း “ ဒီတိုင္းပဲေပ့ါ ေယာက်ာ္းရယ္ “ အဲဒီေတာ့ သူက “ ဒါေတာင္ မင္းဘာလုိ႕ မေျပာခဲ့တာလဲကြာ” ဆိုျပီး စိတ္မေကာင္းတဲအသံနဲ႕ ေမးပါတယ္။

အပုိင္း (၂)ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

Crd:bahuthuta

3 Shares

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *