မိဘဆုိတာ ခ်စ္​႐ုံနဲ႔မၿပီးဘူး ခ်စ္​တက္​ဖုိ႔လဲလုိပါတယ္​

💐💐💐
ကိုယ့္သားသမီးေတြကို ႀကီးလာတဲ့အခါမွာဘယ္လိုျဖစ္ေစခ်င္သလဲ။ ကိုယ့္သားသမီးဟာ ခႏၶာကိုယ္လည္းက်န္းမာရမယ္။ စိတ္လည္းက်န္းမာရမယ္။ သူငယ္ခ်င္းအေပါင္းအသင္းေကာင္း၊ မိတ္ေဆြေကာင္းမ်ားရမယ္။ မိတ္ေဆြေကာင္းေတြနဲ႔လည္းပဲ အေပးအယူအျပန္အလွန္ရိွၿပီးေတာ့ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္နားလည္တဲ့၊ ခ်စ္ခင္ေလးစားတဲ့ဆက္ဆံေရးမ်ိဳး ျဖစ္ရမယ္။ ပညာရပ္အမ်ိဳးမ်ိဳးကိုလည္း နားလည္ရမယ္၊ သိရမယ္။ စားဝတ္ေနေရးလည္းအဆင္ေျပရမယ္။ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေတြးေခၚႏိုင္ရမယ္၊၊ ဒီထက္လည္း ထပ္ျဖည့္လိုက္ပါဦးေနာ္။ မိဘေမတၱာနဲ႔ျဖည့္မယ္ဆို ျဖည့္စရာေတြအမ်ားႀကီးရိွေသးတယ္။ ဘာသာတရားနဲ႔ပတ္သက္တဲ့အသိအျမင္လည္း နက္နက္နဲနဲ သဘာဝက်က်သိတဲ့သူေတြျဖစ္ရမယ္။ လူေကာင္းသူေကာင္းျဖစ္ရမယ္။ အက်င့္စာရိတၱေကာင္းတဲ့သူေတြျဖစ္ရမယ္။ တရားထူးအသိဥာဏ္ထူးကို ရႏိုင္သူေတြလည္းျဖစ္ရမယ္။ စသည္ျဖင့္ေပါ့။


💐💐💐
အဲဒီလိုေမွ်ာ္လင့္ရင္း သူတို႔အတြက္ ငါတို႔ဘာေတြစီစဥ္ေပးရမလဲ။ မိဘတစ္ဦးထဲလည္းမတတ္ႏိုင္ဘူး။ ေက်ာင္းကဆရာဆရာမေတြခ်ည္းပဲလည္း မတတ္ႏိုင္ဘူး။ မိဘဖက္ကလည္း လုပ္ေပးႏိုင္သေလာက္လုပ္ေပးရမယ္။ ဆရာဆရာမေတြဖက္ကလည္း တတ္ႏိုင္သေလာက္လုပ္ေပးရမယ္။ တစ္ခါတေလ မိဘေတြမတတ္ႏိုင္တာဆိုရင္ တတ္ႏိုင္တဲ့သူေတြနဲ႔ ထိေတြ႕ေပးရတယ္။ ဘုန္းႀကီးကိုယ္တိုင္ အဲဒီလိုလုပ္ေပးတာပဲ။ စာအုပ္ေကာင္းေလးေတြရွာေပးတယ္။ တိပ္ေခြေကာင္းေတြရွာေပးတယ္။ တစ္ခါတေလ စာဖတ္ျပတယ္။ ဖတ္ျပရင္းနဲ႔ ေဆြးေႏြးေပးတယ္။ သူတို႔ဒုကၡေတြ အခက္အခဲေတြႀကံဳရတဲ့အခါ ကိုယ့္ကိုလာေျပာလို႔ရိွရင္ ျဖတ္လမ္းနည္းနဲ႔ေျဖရွင္းမေပးဘူး။ နက္နက္နဲနဲနားလည္ေအာင္ ထပ္ခါ ထပ္ခါ ဒါကိုေဆြးေႏြးေပးတယ္။ ဒါ ဘာေၾကာင့္ျဖစ္ရတာလဲ၊ ဘယ္လုိသေဘာထားေၾကာင့္ျဖစ္ရတာလဲ။ ဘယ္လိုလုပ္ရင္ အဆင္ေျပမလဲ။ ေနာင္ ဒီလိုအခက္အခဲမ်ိဳးမႀကံဳရေအာင္ ဘယ္လိုသေဘာထားရမလဲ၊ ဘယ္လိုေျပာရမလဲ၊ ဘယ္လိုဆိုရမလဲ။ ေနတာ ထိုင္တာ ေျပာတာ စားတာ ေသာက္တာ ဝတ္တာကအစ ဘာမွမက်န္ေအာင္ေဆြးေႏြးတယ္။

💐💐💐
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ဂုဏ္သိကၡာရိွတဲ့သူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ရမယ္။ ကိုယ့္ကုိယ္ကိုယ္ ေလးစားရမယ္။ ကိုယ့္ကိုသူမ်ားလည္း ေလးစားရမယ္။ အဲဒီလိုျဖစ္ေအာင္ ဘယ္လိုေနရမလဲ။ အဲဒီလိုသင္ေပးေတာ့လည္း တတ္လာတာပါပဲ။ “ဒီလိုလူ”ျဖစ္လာေအာင္ဆိုၿပီး ရည္ရြယ္ခ်က္ထားရတာပဲ။ ဒါေၾကာင့္ မိဘေတြကိုယ္တိုင္လည္း ရည္ရြယ္ခ်က္ထားေစခ်င္တယ္။ သားသမီးေတြကိုလည္း ေျပာျပေစခ်င္တယ္။ ေျပာပါမ်ားရင္ သူတို႔သေဘာေပါက္လာမယ္။

💐💐💐
မိဘေတြက သားသမီးေတြကိုေတာ့ခ်စ္ၾကပါတယ္။ ပညာေတြသင္ေပးတယ္၊ ဘဲြ႔ေတြရေစခ်င္တယ္၊ အလုပ္ေတြ ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္လုုပ္ေစခ်င္တယ္၊ ပိုက္ဆံေတြ အမ်ားႀကီးရွိေစခ်င္တယ္။ ဒါေတြအားလံုး ေကာင္းပါတယ္၊ လိုအပ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ စိတ္ဓာတ္နဲ႔အသိဥာဏ္ ရင့္က်က္မႈ၊ ျမင့္ျမတ္မႈကို အေထာက္အကူေပးဖို႔အေရးမပါလာရင္ တကယ္အဆင့္ျမင့္တဲ့ေမတၱာလို႔ မေျပာႏိုင္ေသးဘူး။


💐💐💐
အေပ်ာ္အပါး လံုးဝကင္းတယ္ဆိုတာကေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ေလာကီမွာ အေပ်ာ္အပါးကို ထိန္းထိန္းသိမ္းသိမ္းခံစားတတ္ေအာင္သင္ေပးၿပီး ေနာက္တစ္ဖက္ကလည္း တရားနဲ႔ပတ္သက္တဲ့အသိအျမင္ေလးေတြ ရင့္က်က္လာေအာင္လုပ္တတ္ဖို႔ သင္ေပးဦးမွျဖစ္မယ္။ ဒါမွ မိဘဝတၱရားလည္းေက်မယ္။ မိဘေမတၱာကလည္း ပိုၿပီးေတာ့ေလးနက္ပီျပင္လာမယ္။

💐💐💐
လူေတာ္ လူေကာင္းျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားရမယ္လို႔ေျပာၾကတယ္။ ဘုန္းႀကီး ေတြးၾကည့္တယ္။ လူေကာင္းျဖစ္ဖို႔ အရင္ႀကိဳးစားရမယ္။ လူေကာင္းကေတာ္မွ ေကာင္းတာေတြကိုထိထိေရာက္ေရာက္လုပ္ႏိုင္မယ္။ မေကာင္းတဲ့သူကေတာ္ရင္ မေကာင္းတာေတြကိုမ်ားမ်ားလုပ္လိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကေလးေတြကို ေကာင္းတဲ့သူကိုအားက်တတ္ေအာင္ သင္ေပးရမယ္။ စာအုပ္ေကာင္းေတြကိုဖတ္ျပရမယ္။

💐💐💐
မိဘေတြဟာ သားသမီးေတြကို ေျပာရဲဆိုရဲတဲ့သူေတြ ဥာဏ္ရိွတဲ့သူေတြျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အိမ္မွာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ကိုယ့္အယူအဆကိုေျပာခြင့္မရရင္ ဘယ္လိုလုပ္ၿပီးေျပာရဲဆိုရဲတဲ့သူျဖစ္လာေတာ့မလဲ။ လြတ္လပ္မႈဟာ အိမ္ကေနစရမယ္။ မိသားစုဆက္ဆံေရးမွာလြတ္လပ္မႈရိွမွ အျပင္ေလာကမွာ လြတ္လပ္မႈရိွေအာင္ဆက္ဆံတတ္မယ္။ မိဘေတြ လြတ္လပ္မႈကိုဘယ္ေလာက္တန္ဖိုးထားသလဲဆိုတာ သားသမီးေတြကို ဘယ္ေလာက္လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေဆြးေႏြးခြင့္၊ေျပာခြင့္၊လုပ္ခြင့္ေပးသလဲဆိုတာနဲ႔ တိုင္းတာလို႔ရတယ္။ ကိုယ့္အိမ္ဟာ လြတ္လပ္မႈအျပည့္ရတဲ့ေနရာ ျဖစ္ရမယ္။ အျပင္ေလာကမွာမရႏိုင္တဲ့လြတ္လပ္မႈေတြကို အိမ္မွာရမွ အဲဒီအိမ္ဟာ လြတ္လပ္တဲ့အိမ္လို႔ဆိုႏိုင္မယ္။ လြတ္လပ္ေသာအိမ္ျဖစ္မွ ေပ်ာ္စရာေကာင္းေသာအိမ္ျဖစ္မယ္။ လြတ္လပ္တဲ့ႏိုင္ငံျဖစ္ဖို႔ ပထမဆံုး လြတ္လပ္တဲ့အိမ္ျဖစ္ေအာင္လုပ္ရမယ္။ အိမ္မွာ freedom of speech (လြတ္လပ္စြာ ေျပာဆိုခြင့္)ရိွရမယ္။ သေဘာထားအယူအဆေတြမတူတာကို မေၾကာက္မရြံ႕ေျပာလို႔ရတဲ့ေနရာဟာ ကိုယ့္အိမ္ျဖစ္ရမယ္။ သားသမီးေတြ လြတ္လပ္တဲ့စိတ္ဓာတ္ရိွဖို႔ အိမ္ကေနစၿပီး ေလ့က်င့္ေပးရမယ္။

💐💐💐
သေဘာထားအယူအဆမတူတဲ့အခါမွာ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာခြင့္ဆိုခြင့္ ေဆြးေႏြးခြင့္ေတာ့ရိွသင့္တယ္။ ဒီလုိ ေဆြးေႏြးခြင့္ေပးမွလည္းပဲ ဒီသားသမီးေတြမွာ စဥ္းစားႏိုင္တဲ့အရည္အခ်င္း ဆုံးျဖတ္ႏိုင္တဲ့အရည္အခ်င္း၊ တာဝန္ယူႏိုင္တဲ့အရည္အခ်င္းရလာမယ္။

💐💐💐
သားသမီးကိုခ်စ္ရင္ စဥ္းစားခြင့္ေပးပါ။ မိဘက ေနရာတကာစဥ္းစားမေပးပါနဲ႔။ မိဘကသားသမီးအစား စဥ္းစားဆံုးျဖတ္ေပးတာ ခ်စ္ရာမေရာက္ဘူး။ သားသမီးေတြ သူ႔ဟာသူစဥ္းစားတတ္ေအာင္ အားေပးပါ။ စဥ္းစားတတ္၊ ဆံုးျဖတ္တတ္မွသာ လြတ္လပ္တဲ့သူျဖစ္လာမယ္။ ဘယ္လိုကိစၥမ်ိဳးျဖစ္ျဖစ္ သူ႔ဟာသူစဥ္းစား၊ သူ႔ဟာသူဆံုးျဖတ္၊ သူ႔ဟာသူတာဝန္ယူ၊ မွားသြားရင္လည္း သူ႔ဟာသူျပင္။ အဲဒီလိုေနသြားမွသာ တကယ့္ျပင္ပေလာကမွာ လက္ေတြ႔ဘဝကိုရင္ဆိုင္ရတဲ့အခါ ကိုယ့္ဟာကိုယ္စဥ္းစားဆံုးျဖတ္ႏိုင္တဲ့၊ တာဝန္ယူႏိုင္တဲ့သူေတြ ျဖစ္လာႏိုင္တယ္။ ေနာက္ဆံုး ဘယ္သူ႔ကိုမွအားမကိုးေတာ့ဘဲ ကိုယ့္ေျခေထာက္ေပၚကိုယ္ရပ္တည္ႏိုင္တဲ့သူေတြ ျဖစ္လာႏိုင္တယ္။

💐💐💐
လူဟာ ကိုယ့္အသိဥာဏ္၊ ကိုယ့္အေတြးအေခၚ၊ ကိုယ့္ခံစားခ်က္နဲ႔ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ေနရမွသာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အားရမႈ၊ ေက်နပ္မႈ ရိွတယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္နဲ႔ သူ႔စိတ္ေနရမယ္ဆိုရင္ ဘယ္လိုမွ အားရမႈေက်နပ္မႈမရိွဘူး။ ကိုယ္ပိုင္အေတြးအေခၚအယူအဆ၊ ကိုယ္ပိုင္ခံစားခ်က္မရိွရင္ သူဟာ သီးျခားရပ္တည္ႏိုင္တဲ့ လူသားတစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္လို႔ မေျပာႏိုင္ဘူး။👻👻

🍃ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက🍃
🍂(မဟာျမိဳင္ေတာရ )🍂

💧“ ေတြးမိတိုင္း ေပ်ာ္တယ္ ” 💧
စာအုပ္မွကူးယူေဖာ္ျပပါသည္၊၊
(page 248)

8 Shares

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *