ဒါ႐ုိက္​တာ ဇဏ္​ခီ​ေရးသားလုိက္​တဲ့ အလုပ္​ၿပီး​ေျမာက္​ျခင္​းတန္​ဖုိး

63 Shares

အလုပ္ၿပီးေျမာက္ျခင္းရဲ႕တန္ဖိုး
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ေရးသားသူ ~ ကို ဇဏ္ခီ

ကိုယ္တာဝန္ယူၿပီးလုပ္တဲ့အလုပ္တစ္ခုၿပီးေျမာက္ဖို႔ဆိုတာ တကယ္ေတာ့ ဘယ္သူ႔အတြက္မွမဟုတ္ဘူး။ ကိုယ့္အတြက္ပဲျဖစ္တယ္။ ကိုယ့္ ဂုဏ္သိကၡာအတြက္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေလးစားမႈရွိႏိုင္ဖို႔ ယံုၾကည္မႈရွိႏိုင္ဖို႔။

က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာျပည္ျပန္ေရာက္ခါစက US နဲ႔ ျမန္မာျပည္ၾကား အသြားအလာရွိတဲ့ အန္ကယ္ႀကီးတစ္ေယာက္က သတိေပးဖူးတယ္။ “တို႔ႏိုင္ငံကလူေတြက mood နဲ႔ အလုပ္လုပ္တာ” တဲ့။ “အဲဒါေလးေတာ့သတိေလးထားေစခ်င္တယ္” တဲ့။ သူေျပာတာကို သိပ္နားမလည္ခဲ့ဘူး။ အလုပ္ေတြတကယ္လုပ္ၾကည့္ေတာ့မွ တကယ္ဟုတ္မွန္းေတြ႕လာရတယ္။ အားလံုးေတာ့မဟုတ္ဘူး ဒါေပမယ့္ မနည္းေသာအေရအတြက္ရွိတဲ့လူေတြက “ထိလြယ္ ရွလြယ္” မ်ားတယ္။ တစ္ခုခု ထင့္ခနဲဆို ဟင့္ခနဲပဲ။ ေနာက္ေန႔အလုပ္မလာေတာ့ဘူး။ ဒီအလုပ္ကိုငါဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ၿပီးေျမာက္ေအာင္လုပ္မယ္လို႔ မေတြးထားတဲ့သေဘာမွာေတြ႕ရတယ္။ Goal မရွိဘူး။ ေပ်ာ္ရင္လုပ္မယ္ မေပ်ာ္ရင္လစ္မယ္။

တစ္ျခားလူေတြဘယ္လို က်န္ခဲ့က်န္ခဲ့ “Not my problem anymore” ပဲ။ အဲ့ဒီ့ စိတ္ေနစိ္တ္ထား (attitude) ဟာ တစ္ေယာက္တစ္ေလဆီမွာဆိုရင္ျပသနာမဟုတ္ဘူး အမ်ားစုမွာျဖစ္လာရင္ society တစ္ခုအေနနဲ႔ တိုးတက္မႈအတြက္ ေတာ္ေတာ္ေႏွးေကြးေစလိမ့္မယ္။ ေနရာတိုင္း ႏိုင္ငံတိုင္းမွာ အလုပ္ခြင္အသီးသီးေတြမွာ အားလံုးၿပီးျပည့္စံုတဲ့အလုပ္ဆိုတာ မရွိသေလာက္ရွားတယ္။ အဆင္မေျပမႈတစ္ခုမဟုတ္တစ္ခုေတာ့ရွိၾကတာပါပဲ။ Boss က သေဘာမေကာင္းတဲ့အလုပ္။ Manager အေပါက္ၾကမ္းတဲ့အလုပ္။ လုပ္အားခနည္းတဲ့အလုပ္။ ေနရာေဝးတဲ့အလုပ္ စသည္ျဖင့္ေပါ့။ က်ေနာ့္ အေတြ႕အၾကံဳအရ ေျပာတာပါ။ US က အလုပ္ေတြလည္း ဒီလိုပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္မေတြ႕ခဲ့ရတာက moody ျဖစ္တဲ့ ထိလြယ္ရွလြယ္တဲ့သူေတြ ျမန္မာျပည္ေလာက္မ်ားတာကိုပါပဲ။ အဓိကအေၾကာင္းအရင္းကိုေတြးၾကည့္ရမယ္ဆိုရင္ Attitude နဲ႔ Goal ရွိမရွိ ကြာတယ္လို႔ထင္တယ္။

– Attitude က “ငါဒီအလုပ္ကိုၿပီးေအာင္လုပ္မယ္” “ငါဒီအလုပ္ခြင္မွာ ငါ့နာမည္ထြက္တဲ့အထိလုပ္မယ္” “ငါ့လုပ္ေဖၚကိုင္ဖက္ေတြလွည့္ၾကည့္စရာမလိုေစရဘူး”..
– Goal က “ပိုက္ဆံဘယ္ေလာက္ဘဏ္ထဲစုမိတဲ့အထိ” “အေတြ႕အၾကံဳဘယ္ေလာက္ရတဲ့ထိ” “ရာထူးဘယ္ေလာက္ေရာက္တဲ့အထိ” စသည္ျဖင့္ေပါ့။

အဲ့ဒီလို attitude နဲ႔ goal ေတြရွိရင္ work ethics က ေအာ္တိုပါလာလိမ့္မယ္လို႔ထင္ပါတယ္။ “Dreams without goal are just dreams” လို႔ မင္းသားႀကီး Denzel Washington တစ္ခါေျပာတာမွတ္ခဲ့ဖူးတယ္။

ေနာက္တစ္ခုက ၾကားဖူးၾကမွာပါ။ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြမွာ ၁၈ ႏွစ္ျပည့္ရင္ မိဘအိမ္ကေနဆင္းၾကၿပီး ကိုယ့္ေျခေထာက္ေပၚကိုယ္ရပ္တည္ဖို႔ႀကိဳးစားၾကရတယ္ဆိုတာေလ။ သူတို႔ႏိုင္ငံကမိဘေတြလည္းဒီႏိုင္ငံကလိုပါပဲ သူတို႔သားသမီးေတြကို ဘယ္သြားေစခ်င္မလဲ။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ကိုယ္တိုင္လည္းဒီလမ္းကိုေလွ်ာက္ခဲ့တယ္။ သူတို႔သားသမီးေတြကိုလည္း ဒီလမ္းကိုေပးေလွ်ာက္ဖို႔လိုတယ္ဆိုတာကိုသိလို႔ လုပ္ၾကတယ္။ Independent ျဖစ္ဖို႔လိုအပ္တယ္ဆိုတာသိလို႔ ေပးဆင္းၾကတယ္။ ဆင္းၿပီဆိုရင္ ကိုယ္ေနရမယ့္ေနရာကိုယ္ရွာရတယ္။ အခန္းခတစ္ေယာက္ထဲမႏိုင္ရင္ အခန္းေဖၚ room mate ရွာရတယ္။ ေနဖို႔ စားဖို႔ အတြက္ အလုပ္ရွာရတယ္။ ေက်ာင္းတက္ေနတဲ့ကာလဆိုေတာ့ full time လုပ္လို႔မရေတာ့ part time အလုပ္ေတြရွာၾက လုပ္ၾကရတယ္။ လစဥ္ အသံုးစရိတ္ေတြအလွ်င္မွီဖို႔အတြက္ အလုပ္ကို ႀကိဳးႀကိဳးစားစားလုပ္ၾကရသလို ေက်ာင္းမွာအမွတ္ေကာင္းဖို႔အတြက္ စာကိုလည္းႀကိဳးစားသင္ယူရတယ္။ ဒါ သူတို႔ရဲ႕ ပုံမွန္ဘဝ။ က်ေနာ္ ကိုယ္တိုင္လည္းအဲ့လိုဘဝမ်ိဳးနဲ႔ ႀကီးပ်င္းခဲ့တယ္။ ခက္တယ္ ဒါေပမယ့္ တန္တယ္။

အခ်ိန္ရဲ႕တန္ဘိုး ေငြရဲ႕တန္ဘိုး အထူးသျဖင့္ အလုပ္ၿပီးေျမာက္ျခင္းရဲ႕တန္ဘိုး ကိုလက္ေတြ႕သိခြင့္ရတယ္။ ကိုယ့္တာဝန္ကိုယ္အျပည့္အဝယူရတဲ့အတြက္ ကိုယ္လုပ္ကိုယ္ခံပဲ။ သူတို႔ဆီကမိဘဆီျပန္ေျပးရမွာကိုပိုရွက္ ပိုေၾကာက္ၾကတဲ့အတြက္ ကိုယ့္တာဝန္ကို ေက်ေအာင္လုပ္ၾကတယ္။ အလုပ္ခြင္ေတြမွာ အလုပ္သမားရပိုင္ခြင့္ေတြအျပည့္ရွိသလို အလုပ္ရွင္ဖက္ကလဲ တာဝန္မေၾကတဲ့ဝန္ထမ္းကို suspend လုပ္ခြင့္ အလုပ္ထုတ္ခြင့္ အျပည့္ရွိၾကတယ္။ တကယ္လဲ အဲ့ဒီ့ေနရာမွာေတာ့ မညႇာဘူး။ အလုပ္ကို ၅မိနစ္ ေနာက္က်တယ္ေနာ္။ ဟုတ္ၿပီ..တစ္ခါ ကေန ႏွစ္ခါ။ ႏွစ္ခါကေနသံုးခါဆိုရင္ အလုပ္ျပဳတ္ဖို႔ေတာ္ေတာ္နီးေနၿပီ။ အစကတည္းက မႀကိဳးစားတဲ့သူဆိုရင္ေတာ့ျပဳတ္ၿပီ။ ျပဳတ္ရင္ တိုင္အႀကီးအက်ယ္ပတ္ၿပီ။ အိမ္လခ၊ မီးေဘ၊ ဖုန္းေဘ၊ အင္တာနက္ေဘ၊ credit card ေဘ၊ အစားအေသာက္စရိတ္ အကုန္ကိုယ့္ေခါင္းေပၚမွာ။

ဆိုေတာ့ အလုပ္ကို တေလးတစားလုပ္တတ္တဲ့ စိတ္ဓါတ္ကငယ္စဥ္ကတည္းက ႐ိုက္သြင္းၿပီးသား။ Society အေနနဲ႔လဲပဲ ဒါဟာ normal standard ျဖစ္ေနေတာ့ သူတို႔ဆီကလူေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ အလုပ္အရမ္းႀကိဳးစားၾကတယ္။

က်ေနာ့္ဘဝမွာ ဘာမွႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ ဆုေတြ ဂုဏ္ျပဳလႊာေတြ ဘာမွမရဖူးပါဘူး။ ေက်ာင္းတုန္းကလဲ စာအသင့္သင့္ပဲေတာ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ္လက္ေတြ႕ဘဝမွာ က်ေနာ္တာဝန္ယူတဲ့အလုပ္ကို ဘယ္ေတာ့မဆိုၿပီးေအာင္လုပ္တယ္။ အေကာင္းဆံုးႀကိဳးစားၿပီးလုပ္တယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕အလုပ္ေတြဆိုရင္ ေသခ်င္ေစာ္နံေအာင္ စိတ္ညစ္စရာေကာင္းတဲ့အလုပ္ေတြလဲပါတယ္ ဒါေပမယ့္ ၿပီးေအာင္လုပ္ခဲ့တယ္။ ဒီတစ္ခ်က္က က်ေနာ္ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေလးစားလို႔ရတဲ့အခ်က္ပဲ။ တစ္ျခားလူေတြနဲ႔ တြဲလုပ္ၿပီဆိုရင္လဲ သူတစ္ပါးယံုလို႔ရတဲ့လူတစ္ေယာက္အျဖစ္နဲ႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုအာမခံရဲတယ္။ အလုပ္ၿပီးေျမာက္ျခင္းရဲ႕ ရလဒ္ပါ။

Credit – Zenn Kyi

63 Shares

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *