ပိုက္​ဆံ မ႐ွိတဲ့အခါ

ပိုက္ဆံမရွိတဲ့အခါ အိမ္မွာပဲ သက္သတ္လြတ္ စားတယ္။
ပိုက္ဆံရွိလာေတာ့ ဆိုင္ေကာင္းေကာင္းမွာ သက္သတ္လြတ္ သြားစားတယ္။

ပိုက္ဆံမရွိတဲ့အခါ စက္ဘီး စီးတယ္။
ပိုက္ဆံရွိလာေတာ့ ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္တဲ့ စက္ေပၚမွာ စက္ဘီး သြားနင္းတယ္။

ပိုက္ဆံမရွိတုန္းက အစာရွာဖို႔ လမ္းေလွ်ာက္ရတယ္။
ပိုက္ဆံရွိလာေတာ့ အဆီခ်ဖို႔ လမ္းေလွ်ာက္ရျပန္တယ္။

အို လူေတြ လူေတြ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ လွည့္စား ေနၾကတာပါပဲလား။

ပိုက္ဆံမရွိတုန္းကေတာ့ အိမ္ေထာင္ျပဳခ်င္ ေနၾကၿပီး ပိုက္ဆံရွိလာျပန္ေတာ့ ကြာရွင္းဖို႔ စဥ္းစားၾကျပန္ေရာ။

ပိုက္ဆံမရွိတဲ့အခါ ကိုယ့္မိန္းမကိုပဲ အတြင္းေရးမွဴး ျပန္ခန္႔ထားရေပမယ့္ ပိုက္ဆံခ်မ္းသာလာေတာ့ အတြင္းေရးမွဴးက မိန္းမ ျဖစ္လာ တယ္။

ပိုက္ဆံမရွိစဥ္တုန္းက ခ်မ္းသာခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ခဲ့ၿပီး ပိုက္ဆံလည္းရွိလာေရာ ဆင္းရဲခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ရျပန္တယ္။

လူေတြ အို လူေတြ တစ္ခါမွကို အမွန္ မေျပာႏိုင္ၾကပါလား။

ေစ်းတင္ေရာင္းတာ မေကာင္းဘူးေျပာၿပီး ေစ်းကစားေနတာလည္း သူတို႔ပဲ။

ေငြဆိုတာ မေကာင္းတဲ့ မိစၧာလို႔ ဆိုၾကေပမယ့္လည္း အဲဒီ ေငြေနာက္ပဲ လိုက္ၿပီး ေလာဘရဲ႕သားေကာင္ ျဖစ္ေနၾကတယ္။

ေနရာျမင့္ရင္ အထီးက်န္တယ္လို႔ ဆိုၾကၿပီး အဲဒီေနရာကိုပဲ တပ္မက္ေမာေနၾကတယ္။

အေသာက္အစား ေလာင္းကစား မေကာင္းဘူး ေျပာၾကေပမယ့္ အရသာေတြ႕ ေမြ႕ေလ်ာ္ေနၾကတာလည္း လူေတြပဲ။

လူေတြ အို လူေတြ အေျပာနဲ႔အလုပ္က တျခားစီ။

ဘဝဆိုတာ မလုပ္ႏိုင္တာေတြအတြက္ စိတ္ပ်က္ေနဖို႔ မဟုတ္ဘဲ လုပ္ႏိုင္တာေလးေတြ လုပ္သြားဖို႔အတြက္ ျဖစ္တယ္။

အံ့ၾသဖြယ္ရာေတြဆိုတာ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် ျဖစ္ပ်က္ေနလို႔ ဘယ္ေတာ့မွ အရွံုးမေပးဘဲ ေစာင့္သာ ၾကည့္ေနလိုက္ပါ။

ပိုက္ဆံႏွစ္ရာေလာက္က သူေတာင္းစားကို ေပးဖို႔ မ်ားေနလြန္းေပမယ့္ ကာရာအိုေကမွာ မုန္႔ဖိုးေပးဖို႔ေတာ့ မေႏွာေျမာၾကဘူး။

တေနကုန္ အလုပ္လုပ္ၿပီးလို႔ ဂ်င္မွာ သြားကစားရမွာ မေမာေပမယ့္ အိမ္မွာ အေမကို ကူဖို႔ၾကေတာ့ ဝန္ေလးေနၾကတယ္။

(၃) မိနစ္ေလာက္ေလး တရားထိုင္ရမွာ အခ်ိန္ မ်ားလြန္းေနေပမယ့္ (၃) နာရီေလာက္ေတာ့ ႐ုပ္ရွင္ အသာေလး ထိုင္ၾကည့္ႏိုင္တယ္။

ဗယ္လင္တိုင္းေဒး ေရာက္ဖို႔ တစ္ႏွစ္လံုး ေစာင့္ေနၾကေပမယ့္ အေမ့ေမြးေနကိုေတာ့ ေမ့ေနၾကတယ္။

လမ္းေပၚက ဗိုက္ဆာေနတဲ့ ကေလးေတြကို ေပါင္မုန္႔တစ္ခ်ပ္ေတာင္ မေပးေပမယ့္ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္က်ေတာ့ သိန္းခ်ီၿပီး ေပးဝယ္ၾကတယ္။

ဟာသေတြဆိုရင္ ရွယ္လုပ္ဖို႔ ႏွစ္ခါျပန္ မစဥ္းစားေပမယ့္ ဒီလို စာမ်ိဳးက်ေတာ့ လက္တြန္႔ ေနၾကတယ္။

စဥ္းစားၾကည့္ပါ။

ေျပာင္းလဲပါ။

ေသၿပီးရင္ေတာင္ ရေနအံုးမယ့္ အရာေတြ လြယ္လြယ္ေလး လုပ္ႏိုင္ပါတယ္။

တစ္ေယာက္ေယာက္ကို အျပံဳး လက္ေဆာင္ေလး ေပးလိုက္ရင္လည္း သူ႔အတြက္ တစ္ေန႔တာကို ကိုယ္က ရသြားတာပါပဲ။

ေဆးရံုမွာ တြန္းလွည္း လွဴတယ္ဆိုရင္ အဲဒီ တြန္းလွည္းကို ေနမေကာင္းသူေတြ အသံုးျပဳတိုင္း ကိုယ္က ကုသိုလ္ ရေနတာပဲ။

မိဘမဲ့ေဂဟာ စာသင္ေက်ာင္းနဲ႔ ေဆးရံုေတြမွာ လွဴဒါန္းတာဟာ လူတိုင္း အသံုးျပဳဖို႔ ျဖစ္လို႔ အၿမဲတမ္း ျပန္ရေနမယ့္ ကုသိုလ္ ေကာင္းမႈေတြ ျဖစ္တယ္။

အမ်ားျပည္သူ သြားလာတဲ့ေနရာေတြမွာ ေရသန္႔စက္ေလး ထားေပးလိုက္ရင္လည္း လူတိုင္း ေရေသာက္ၾကမွာမို႔ ကုသိုလ္ရေနမွာပဲ။

သစ္ပင္စိုက္တာဟာလည္း အရိပ္ရဖို႔အတြက္ျဖစ္လို႔ ဒါလည္းေကာင္းမႈကုသိုလ္ပါပဲ။

ကားေမာင္းေနရင္းနဲ႔လည္း လမ္းေတာင္းေနတဲ့ကားေတြ႕လို႔ စကၠန္႔ပိုင္းေလာက္ ရပ္ေပးတာကလည္း ကိုယ့္ေၾကာင့္သူမ်ားအဆင္ေျပသြားသျဖင့္ ေကာင္းမႈကုသိုလ္တစ္ခုပါပဲ။

ဒါေၾကာင့္ကုသိုလ္ဆိုတာ ယူတတ္ရင္ ပိုက္ဆံမရွိလည္း ကုသိုလ္ယူလို႔ရပါတယ္။

အားလံုးထဲမွာ အလြယ္ဆံုးကေတာ့ ဒီစာကို ရွယ္လိုက္လို႔ တစ္ေယာက္ေယာက္က ကုသိုလ္တစ္ခုခုကို လုပ္ျဖစ္သြားရင္ ကိုယ္လည္း ကုသိုလ္ရတာပဲ မဟုတ္လား။

Thi Ha🇲🇲

34 Shares

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *